PSYK
Dźwięk wydawany przy uciszaniu kogoś, czyli psykaniu.
Wykrzyknik nakazujący zachowanie ćszy i spokoju; psyt.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dźwięk wydawany przy uciszaniu kogoś, czyli psykaniu.
Wykrzyknik nakazujący zachowanie ćszy i spokoju; psyt.
psykuForma rzeczownika „Psyk”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | - | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psykowi | psykom |
| Biernikkogo? co? | - | psyków |
| Narzędnikkim? czym? | psykiem | psykami |
| Miejscownikw kim? w czym? | psykuobecna forma | psykach |
| Odchodnikod kogo? czego? | - | psyków |
| WołajnikTy... | psykuobecna forma | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: psyku
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.