PUBLICZKA
Publiczność, którą mówiący ocenia jako ńewyrobioną kulturalnie i mającą ńewyszukane gusta; słowo nacechowane lekceważąco, ironicznie lub żartobliwie.
Grupa ludzi połączonych określonym rodzajem więzi społecznych.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Publiczność, którą mówiący ocenia jako ńewyrobioną kulturalnie i mającą ńewyszukane gusta; słowo nacechowane lekceważąco, ironicznie lub żartobliwie.
Grupa ludzi połączonych określonym rodzajem więzi społecznych.
publiczceForma rzeczownika „publiczka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | publiczka | publiczki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | publiczceobecna forma | publiczkom |
| Biernikkogo? co? | publiczkę | publiczki |
| Narzędnikkim? czym? | publiczką | publiczkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | publiczceobecna forma | publiczkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | publiczki | publiczek |
| WołajnikTy... | publiczko | publiczki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: publiczce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.