PUCATY
Taki, który ma wydatne, pulchne i zwykle okrągłe policzki; rzadziej: mający okrągłą, pulchną twarz.
O policzkach lub twarzy: wydatny, pulchny, okrągły.
Występuje w 1 słowniku
pucatej
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 22 form tego słowa.
PUCATY
pucatejForma przymiotnika „pucaty”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński. Forma przestarzała.
Przymiotnik
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pucaty | niepucatapucata | pucate | niepucacipucaci | pucate |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niepucatemupucatemu | niepucatejpucatejobecna forma | niepucatemupucatemu | niepucatympucatym | niepucatympucatym |
| Biernikkogo? co? | pucatyniepucategoniepucatypucatego | niepucatąpucatą | pucate | niepucatychpucatych | niepucatepucate |
| Narzędnikkim? czym? | pucatym | pucatą | pucatym | niepucatymipucatymi | niepucatymipucatymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | pucatym | pucatejobecna forma | pucatym | pucatych | pucatych |
| Odchodnikod kogo? czego? | pucatego | pucatejobecna forma | pucatego | pucatych | pucatych |
| WołajnikTy... | pucaty | niepucatapucata | pucate | niepucacipucaci | pucate |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: pucatej
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.