Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Ostra, zwykle głośna nagana lub upomnienie udzielane komuś, kto zrobił coś złego lub niewłaściwego, zwłaszcza przez osobę o wyższym statusie; potocznie i żartobliwie: zbesztanie, złajanie kogoś.
Mięso wieprzowe II klasy, odcięte od płata słoniny i używane do wyrobu kiełbas.
Czynność pucowania, czyli dokładnego czyszczenia czegoś.
Narzędzie rzemieślnicze służące do czyszczenia, czyli pucowania, butów.
pucówkomForma rzeczownika „pucówka”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pucówka | pucówki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pucówce | pucówkomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | pucówkę | pucówki |
| Narzędnikkim? czym? | pucówką | pucówkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pucówce | pucówkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pucówki | pucówek |
| WołajnikTy... | pucówko | pucówki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pucówkom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.