Logo ŹRÓDŁOSŁÓWŹRÓDŁOSŁÓW
Logo ŹRÓDŁOSŁÓW
Występuje w 1 słowniku

puka

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma osobowa czasownika „pukać”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Forma rzeczownika „Puka”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Forma rzeczownika „Puka”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Forma rzeczownika „Puk”, odchodnik / biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

PUKAĆ

  1. Lekko uderzać w coś, zwykle ręką lub palcem, wywołując odgłos; często pukać do drzwi, by ktoś otworzył lub wpuścił.

  2. Potocznie: strzelać z broni palnej.

  3. Potocznie: odbywać stosunek płciowy z kobietą; być stroną aktywną podczas stosunku seksualnego.

  4. O sercu: bić.

  5. Kierować śę w jakieś miejsce w celu podjęcia starań o rozstrzygnięcie sprawy.

  6. Pukać śę: uderzać śiebie samego.

  7. Staropolskie: pękać.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 112 różnych form należących do 3 słów głównych.

PUKA

pukaForma rzeczownika „puka”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

pukaForma rzeczownika „puka”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Inne formy

FormaForma
Inne formydo dalszego uporządkowaniaPuki

PUKAĆ

pukaForma osobowa czasownika „pukać”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-pukaj-pukajmypukajcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-pukajże-pukajmyżpukajcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?pukać
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiącpukając
Forma bezosobowazrobionopukano

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?pukającypukającapukającepukającypukające
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?pukającemupukającejpukającemupukającympukającym
Biernikkogo? co?pukającegopukającypukającąpukającepukającychpukające
Narzędnikkim? czym?pukającympukającąpukającympukającymipukającymi
Miejscownikw kim? w czym?pukającympukającejpukającympukającychpukających
Odchodnikod kogo? czego?pukającegopukającejpukającegopukającychpukających
WołajnikTy...pukającypukającapukającepukającypukające

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńepukającyńepukającańepukająceńepukającyńepukające
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńepukającemuńepukającejńepukającemuńepukającymńepukającym
Biernikkogo? co?ńepukającegońepukającyńepukającąńepukająceńepukającychńepukające
Narzędnikkim? czym?ńepukającymńepukającąńepukającymńepukającymińepukającymi
Miejscownikw kim? w czym?ńepukającymńepukającejńepukającymńepukającychńepukających
Odchodnikod kogo? czego?ńepukającegońepukającejńepukającegońepukającychńepukających
WołajnikTy...ńepukającyńepukającańepukająceńepukającyńepukające

PUK

pukaForma rzeczownika „puk”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Inne formy

FormaForma
Inne formydo dalszego uporządkowaniapukPuki

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: puka

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

GOŚĆ
0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.