Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pasmo wijących śę lub pofalowanych włosów, zwykle oddzielone od reszty fryzury; lok lub kędzior. Przykładowo pukiel złotych włosów opadał jej na czoło.
Dawniej: wypukła ozdobna blaszka lub półokrągły ćwiek nabity na przedmiocie, np. na zbroi lub ubraniu.
pukluForma rzeczownika „pukiel”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pukiel | pukle |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | puklowi | puklom |
| Biernikkogo? co? | pukiel | pukle |
| Narzędnikkim? czym? | puklem | puklami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pukluobecna forma | puklach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pukla | puklipuklów |
| WołajnikTy... | pukluobecna forma | pukle |
Zobacz, w jakich słowach występuje: puklu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.