PULSOMIERZ
Przyrząd medyczny służący do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi; składa śę z manometru i pompki wtłaczającej powietrze do elastycznej opaski na ramię (sfigmomanometr).
Przyrząd, którego zadaniem jest pomiar tętna, czyli pulsu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przyrząd medyczny służący do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi; składa śę z manometru i pompki wtłaczającej powietrze do elastycznej opaski na ramię (sfigmomanometr).
Przyrząd, którego zadaniem jest pomiar tętna, czyli pulsu.
pulsomierzuForma rzeczownika „pulsomierz”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pulsomierz | pulsomierze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pulsomierzowi | pulsomierzom |
| Biernikkogo? co? | pulsomierz | pulsomierze |
| Narzędnikkim? czym? | pulsomierzem | pulsomierzami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pulsomierzuobecna forma | pulsomierzach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pulsomierza | pulsomierzówpulsomierzy |
| WołajnikTy... | pulsomierzuobecna forma | pulsomierze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pulsomierzu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.