PUNIJCZYK
Mieszkaniec starożytnej Kartaginy, nazywany tak przez Rzymian, którzy uważali Kartagińczyków za potomków Fenicjan.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Mieszkaniec starożytnej Kartaginy, nazywany tak przez Rzymian, którzy uważali Kartagińczyków za potomków Fenicjan.
punijczykiemForma rzeczownika „Punijczyk”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Punijczyk | Punijczycy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Punijczykowi | Punijczykom |
| Biernikkogo? co? | Punijczyka | Punijczyków |
| Narzędnikkim? czym? | Punijczykiemobecna forma | Punijczykami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Punijczyku | Punijczykach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Punijczyka | Punijczyków |
| WołajnikTy... | Punijczyku | Punijczycy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Punijczyki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: punijczykiem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.