PUNKTOWOŚĆ
Cecha tego, co punktowe — skupione w określonych punktach, a ńe rozproszone na całej powierzchni lub w całym obszarze; także cecha czegoś wyrażonego lub ocenianego w punktach.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co punktowe — skupione w określonych punktach, a ńe rozproszone na całej powierzchni lub w całym obszarze; także cecha czegoś wyrażonego lub ocenianego w punktach.
punktowościomForma rzeczownika „punktowość”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | punktowość | punktowości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | punktowości | punktowościomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | punktowość | punktowości |
| Narzędnikkim? czym? | punktowością | punktowościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | punktowości | punktowościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | punktowości | punktowości |
| WołajnikTy... | punktowości | punktowości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: punktowościom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.