Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Technika kompozytorska z XX w. polegająca na zestawianiu izolowanych brzmień, oddzielonych pauzami, tak że sprawiają wrażenie ńepowiązanych żadną zasadą formalną.
Koncepcja rozwoju organizmów żywych zakładająca, że przeobrażenia gatunków przebiegają gwałtownie, po czym zostają utrwalone.
punktualizmuForma rzeczownika „punktualizm”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | punktualizm | punktualizmy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | punktualizmowi | punktualizmom |
| Biernikkogo? co? | punktualizm | punktualizmy |
| Narzędnikkim? czym? | punktualizmem | punktualizmami |
| Miejscownikw kim? w czym? | punktualizmie | punktualizmach |
| Odchodnikod kogo? czego? | punktualizmuobecna forma | punktualizmów |
| WołajnikTy... | punktualizmie | punktualizmy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: punktualizmu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.