PUNKTURA
Element w postaci punktu lub krzyżyka, który w druku pozwala precyzyjnie dopasować kolory.
Występuje w 1 słowniku
punktura
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 10 form tego słowa.
PUNKTURA
punkturaForma rzeczownika „punktura”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | punkturaobecna forma | punktury |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | punkturze | punkturom |
| Biernikkogo? co? | punkturę | punktury |
| Narzędnikkim? czym? | punkturą | punkturami |
| Miejscownikw kim? w czym? | punkturze | punkturach |
| Odchodnikod kogo? czego? | punktury | punktur |
| WołajnikTy... | punkturo | punktury |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: punktura
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.