PUPILEK
Osoba szczególnie przez kogoś lubiana, wyróżniana i darzona życzliwością; ekspresywnie o pupilu.
Ulubione zwierzę, zwykle domowe, darzone szczególną sympatią; ekspresywnie o pupilu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba szczególnie przez kogoś lubiana, wyróżniana i darzona życzliwością; ekspresywnie o pupilu.
Ulubione zwierzę, zwykle domowe, darzone szczególną sympatią; ekspresywnie o pupilu.
pupilekForma rzeczownika „pupilek”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pupilekobecna formapupilekobecna forma | pupilki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pupilkowipupilkowi | pupilkompupilkom |
| Biernikkogo? co? | pupilkapupilka | pupilkipupilków |
| Narzędnikkim? czym? | pupilkiempupilkiem | pupilkamipupilkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pupilkupupilku | pupilkachpupilkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pupilkapupilka | pupilkówpupilków |
| WołajnikTy... | pupilkupupilku | pupilki |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | pupilki |
pupilekForma rzeczownika „pupilka”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pupilka | pupilki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pupilce | pupilkom |
| Biernikkogo? co? | pupilkę | pupilki |
| Narzędnikkim? czym? | pupilką | pupilkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pupilce | pupilkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pupilki | pupilekobecna forma |
| WołajnikTy... | pupilko | pupilki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pupilek
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.