PURYC
Człowiek bardzo bogaty i wpływowy.
Dawniej: bogaty Żyd; bogacz żydowski.
Środowiskowo: doświadczony złodziej.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Człowiek bardzo bogaty i wpływowy.
Dawniej: bogaty Żyd; bogacz żydowski.
Środowiskowo: doświadczony złodziej.
purycówForma rzeczownika „puryc”, odchodnik i biernik, liczby mnogiej, rodzaj męski. Forma przestarzała.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | puryc | puryce |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | purycowi | purycom |
| Biernikkogo? co? | puryca | purycówobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | purycem | purycami |
| Miejscownikw kim? w czym? | purycu | purycach |
| Odchodnikod kogo? czego? | puryca | purycówobecna forma |
| WołajnikTy... | purycu | puryce |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | puryce |
Zobacz, w jakich słowach występuje: puryców
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.