Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Kobieta przesadnie dbająca o czystość języka, ńeakceptująca zapożyczeń, obcych naleciałości i nowych słów; purystka językowa.
Kobieta o przesadnie surowych obyczajach i zasadach moralnych; purytanka.
Purystka moralna – kobieta strzegąca pierwotnej postaci wybranych zjawisk lub aktywności, chroniąca je przed zniekształceniami.
purystceForma rzeczownika „purystka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | purystka | purystki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | purystceobecna forma | purystkom |
| Biernikkogo? co? | purystkę | purystki |
| Narzędnikkim? czym? | purystką | purystkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | purystceobecna forma | purystkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | purystki | purystek |
| WołajnikTy... | purystko | purystki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: purystce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.