PUSTAWOŚĆ
Cecha miejsca, w którym jest niewiele osób lub rzeczy; stan, gdy czegoś jest dość mało.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha miejsca, w którym jest niewiele osób lub rzeczy; stan, gdy czegoś jest dość mało.
pustawościForma rzeczownika „pustawość”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pustawość | pustawościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pustawościobecna forma | pustawościom |
| Biernikkogo? co? | pustawość | pustawościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | pustawością | pustawościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pustawościobecna forma | pustawościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pustawościobecna forma | pustawościobecna forma |
| WołajnikTy... | pustawościobecna forma | pustawościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pustawości
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.