PUSTELNICZKA
Kobieta prowadząca życie w samotności, które poświęca pokucie i kontemplacji, nierzadko należąca do zakonu o regule pustelniczej; pustelnica.
Przenośnie: samotnica, kobieta stroniąca od towarzystwa.
Przestarzale: pustelnica.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Kobieta prowadząca życie w samotności, które poświęca pokucie i kontemplacji, nierzadko należąca do zakonu o regule pustelniczej; pustelnica.
Przenośnie: samotnica, kobieta stroniąca od towarzystwa.
Przestarzale: pustelnica.
pustelniczceForma rzeczownika „pustelniczka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński. Forma przestarzała.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pustelniczka | pustelniczki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pustelniczceobecna forma | pustelniczkom |
| Biernikkogo? co? | pustelniczkę | pustelniczki |
| Narzędnikkim? czym? | pustelniczką | pustelniczkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pustelniczceobecna forma | pustelniczkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pustelniczki | pustelniczek |
| WołajnikTy... | pustelniczko | pustelniczki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pustelniczce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.