PUSTELNICA
Kobieta, która z własnego wyboru żyje w odosobnieniu, oddając śę modlitwie, kontemplacji i pokucie; często członkini zakonu o regule pustelniczej.
Kobieta stroniąca od ludzi i żyjąca w samotności; w przenośni: samotniczka.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Kobieta, która z własnego wyboru żyje w odosobnieniu, oddając śę modlitwie, kontemplacji i pokucie; często członkini zakonu o regule pustelniczej.
Kobieta stroniąca od ludzi i żyjąca w samotności; w przenośni: samotniczka.
pustelnicąForma rzeczownika „pustelnica”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pustelnica | pustelnice |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pustelnicy | pustelnicom |
| Biernikkogo? co? | pustelnicę | pustelnice |
| Narzędnikkim? czym? | pustelnicąobecna forma | pustelnicami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pustelnicy | pustelnicach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pustelnicy | pustelnic |
| WołajnikTy... | pustelnico | pustelnice |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pustelnicą
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.