PUSTOSTAN
Mieszkanie lub dom, w którym ńkt ńe mieszka, często zniszczone i wymagające remontu.
Osoba wiodąca egzystencję wolną od głębszych przemyśleń, wyższych wartości i celu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Mieszkanie lub dom, w którym ńkt ńe mieszka, często zniszczone i wymagające remontu.
Osoba wiodąca egzystencję wolną od głębszych przemyśleń, wyższych wartości i celu.
pustostanachForma rzeczownika „pustostan”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pustostan | pustostany |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pustostanowi | pustostanom |
| Biernikkogo? co? | pustostan | pustostany |
| Narzędnikkim? czym? | pustostanem | pustostanami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pustostanie | pustostanachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | pustostanu | pustostanów |
| WołajnikTy... | pustostanie | pustostany |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pustostanach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.