PUSTYNNIK
Ptak z rodziny stepówek, przystosowany do życia na pustyniach i stepach; ma upierzone nogi i palce spięte błoną.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Ptak z rodziny stepówek, przystosowany do życia na pustyniach i stepach; ma upierzone nogi i palce spięte błoną.
pustynnikiemForma rzeczownika „pustynnik”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pustynnikpustynnik | pustynnikipustynniki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pustynnikowipustynnikowi | pustynnikompustynnikom |
| Biernikkogo? co? | pustynnikpustynnika | pustynnikipustynniki |
| Narzędnikkim? czym? | pustynnikiemobecna formapustynnikiemobecna forma | pustynnikamipustynnikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pustynnikupustynniku | pustynnikachpustynnikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pustynnikapustynnika | pustynnikówpustynników |
| WołajnikTy... | pustynnikupustynniku | pustynnikipustynniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pustynnikiem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.