PUSZCZA
Duży, rozległy las, zwykle zachowany w pierwotnej, ńeprzeobrażonej przez człowieka formie; występuje głównie w krajach o klimacie umiarkowanym. Przykładem jest Puszcza Białowieska.
Dawniej: pustkowie, ńezamieszkany obszar.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Duży, rozległy las, zwykle zachowany w pierwotnej, ńeprzeobrażonej przez człowieka formie; występuje głównie w krajach o klimacie umiarkowanym. Przykładem jest Puszcza Białowieska.
Dawniej: pustkowie, ńezamieszkany obszar.
puszczyForma rzeczownika „puszcza”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | puszcza | puszcze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | puszczyobecna forma | puszczom |
| Biernikkogo? co? | puszczę | puszcze |
| Narzędnikkim? czym? | puszczą | puszczami |
| Miejscownikw kim? w czym? | puszczyobecna forma | puszczach |
| Odchodnikod kogo? czego? | puszczyobecna forma | puszcz |
| WołajnikTy... | puszczo | puszcze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: puszczy
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.