PYRRUS
Historyczny król Epiru, żyjący w latach 319–272 p.n.e. Był królem Macedonii i Sycylii, a w Epirze sprawował władzę od 307 do 302 p.n.e. oraz od 297 p.n.e. aż do zgonu.
Starożytne imię męskie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Historyczny król Epiru, żyjący w latach 319–272 p.n.e. Był królem Macedonii i Sycylii, a w Epirze sprawował władzę od 307 do 302 p.n.e. oraz od 297 p.n.e. aż do zgonu.
Starożytne imię męskie.
pyrrusieForma rzeczownika „Pyrrus”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Pyrrus | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Pyrrusowi | - |
| Biernikkogo? co? | Pyrrusa | - |
| Narzędnikkim? czym? | Pyrrusem | - |
| Miejscownikw kim? w czym? | Pyrrusieobecna forma | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | Pyrrusa | - |
| WołajnikTy... | Pyrrusieobecna forma | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pyrrusie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.