PYSK
Przednia część głowy zwierzęcia z otworem gębowym; także sam otwór gębowy zwierzęcia.
Potocznie, rubasznie lub pogardliwie o ludzkiej twarzy, policzkach albo ustach.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przednia część głowy zwierzęcia z otworem gębowym; także sam otwór gębowy zwierzęcia.
Potocznie, rubasznie lub pogardliwie o ludzkiej twarzy, policzkach albo ustach.
pyskuForma rzeczownika „pysk”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pysk | pyski |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pyskowi | pyskom |
| Biernikkogo? co? | pysk | pyski |
| Narzędnikkim? czym? | pyskiem | pyskami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pyskuobecna forma | pyskach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pyska | pysków |
| WołajnikTy... | pyskuobecna forma | pyski |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pysku
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.