PÓŁDZIECIĘCOŚĆ
Cecha tego, co półdziecięce — częściowo dziecinne, częściowo dojrzałe, jak u dziecka.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co półdziecięce — częściowo dziecinne, częściowo dojrzałe, jak u dziecka.
półdziecięcościForma rzeczownika „półdziecięcość”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półdziecięcość | półdziecięcościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półdziecięcościobecna forma | półdziecięcościom |
| Biernikkogo? co? | półdziecięcość | półdziecięcościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | półdziecięcością | półdziecięcościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półdziecięcościobecna forma | półdziecięcościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półdziecięcościobecna forma | półdziecięcościobecna forma |
| WołajnikTy... | półdziecięcościobecna forma | półdziecięcościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półdziecięcości
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.