PÓŁINTELIGENT
Osoba, która chce uchodzić za inteligenta i człowieka wykształconego, ale zdradza brak kultury lub dostatecznego wykształcenia; słowo lekceważące.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która chce uchodzić za inteligenta i człowieka wykształconego, ale zdradza brak kultury lub dostatecznego wykształcenia; słowo lekceważące.
półinteligenciForma rzeczownika „półinteligent”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półinteligent | półinteligenciobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półinteligentowi | półinteligentom |
| Biernikkogo? co? | półinteligenta | półinteligentów |
| Narzędnikkim? czym? | półinteligentem | półinteligentami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półinteligencie | półinteligentach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półinteligenta | półinteligentów |
| WołajnikTy... | półinteligencie | półinteligenciobecna forma |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | półinteligenty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półinteligenci
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.