PÓŁKULTURA
Uprawa roślin użytkowych w ich naturalnym środowisku, ograniczona do najniezbędniejszych zabiegów uprawy gleby i ochrony roślin.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Uprawa roślin użytkowych w ich naturalnym środowisku, ograniczona do najniezbędniejszych zabiegów uprawy gleby i ochrony roślin.
półkulturyForma rzeczownika „półkultura”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półkultura | półkulturyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półkulturze | półkulturom |
| Biernikkogo? co? | półkulturę | półkulturyobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | półkulturą | półkulturami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półkulturze | półkulturach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półkulturyobecna forma | półkultur |
| WołajnikTy... | półkulturo | półkulturyobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półkultury
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.