PÓŁPAN
Zgrubienie od półpanek: człowiek zachowujący śę jak pan, choć ńe ma ku temu podstaw; także ironicznie o kimś o pańskich pretensjach.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Zgrubienie od półpanek: człowiek zachowujący śę jak pan, choć ńe ma ku temu podstaw; także ironicznie o kimś o pańskich pretensjach.
półpanaForma rzeczownika „półpan”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półpan | półpanowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półpanu | półpanom |
| Biernikkogo? co? | półpanaobecna forma | półpanów |
| Narzędnikkim? czym? | półpanem | półpanami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półpanu | półpanach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półpanaobecna forma | półpanów |
| WołajnikTy... | półpanie | półpanowie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | półpany |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półpana
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.