Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pozioma płyta lub podest w miejscu zmiany kierunku schodów, dzielący je na odcinki.
Niska kondygnacja wydzielona między dwiema wyższymi kondygnacjami, zwykle między parterem a pierwszym piętrem; antresola, mezanin. Półpiętro może też stanowić ostatnią kondygnację budynku.
półpięterForma rzeczownika „półpiętro”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półpiętro | półpiętra |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półpiętru | półpiętrom |
| Biernikkogo? co? | półpiętro | półpiętra |
| Narzędnikkim? czym? | półpiętrem | półpiętrami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półpiętrze | półpiętrach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półpiętra | półpięterobecna forma |
| WołajnikTy... | półpiętro | półpiętra |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półpięter
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.