PÓŁPLASTER
Połowa plastra czegoś pokrojonego w cienkie plastry, np. wędliny lub warzywa; także mały plasterek.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Połowa plastra czegoś pokrojonego w cienkie plastry, np. wędliny lub warzywa; także mały plasterek.
półplastrzeForma rzeczownika „półplaster”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półplasterpółplaster | półplastrypółplastry |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półplastrowipółplastrowi | półplastrompółplastrom |
| Biernikkogo? co? | półplasterpółplastra | półplastrypółplastry |
| Narzędnikkim? czym? | półplastrempółplastrem | półplastramipółplastrami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półplastrzeobecna formapółplastrzeobecna forma | półplastrachpółplastrach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półplastrapółplastra | półplastrówpółplastrów |
| WołajnikTy... | półplastrzeobecna formapółplastrzeobecna forma | półplastrypółplastry |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półplastrze
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.