PÓŁPLASTYCZNOŚĆ
Cecha tego, co półplastyczne; właściwość materiału lub substancji, która łączy częściową plastyczność z innymi właściwościami, np. ograniczoną odkształcalnością.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co półplastyczne; właściwość materiału lub substancji, która łączy częściową plastyczność z innymi właściwościami, np. ograniczoną odkształcalnością.
półplastycznośćForma rzeczownika „półplastyczność”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półplastycznośćobecna forma | półplastyczności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półplastyczności | półplastycznościom |
| Biernikkogo? co? | półplastycznośćobecna forma | półplastyczności |
| Narzędnikkim? czym? | półplastycznością | półplastycznościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półplastyczności | półplastycznościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półplastyczności | półplastyczności |
| WołajnikTy... | półplastyczności | półplastyczności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półplastyczność
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.