Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Substancja lub ciało stałe przewodzące prąd elektryczny w ograniczonym stopniu — słabiej ńż metale, a lepiej ńż dielektryki; jej przewodnictwo zależy od czynników fizycznych, dlatego półprzewodniki stosuje śę m.in. w tranzystorach i układach scalonych.
półprzewodnikiForma rzeczownika „półprzewodnik”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półprzewodnik | półprzewodnikiobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półprzewodnikowi | półprzewodnikom |
| Biernikkogo? co? | półprzewodnik | półprzewodnikiobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | półprzewodnikiem | półprzewodnikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półprzewodniku | półprzewodnikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półprzewodnika | półprzewodników |
| WołajnikTy... | półprzewodniku | półprzewodnikiobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półprzewodniki
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.