PÓŁTORAKROTNOŚĆ
Cecha tego, co półtorakrotne, czyli półtora raza większe lub mńiejsze od czegoś albo powtarzające śę półtora raza.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co półtorakrotne, czyli półtora raza większe lub mńiejsze od czegoś albo powtarzające śę półtora raza.
półtorakrotnościForma rzeczownika „półtorakrotność”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półtorakrotność | półtorakrotnościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półtorakrotnościobecna forma | półtorakrotnościom |
| Biernikkogo? co? | półtorakrotność | półtorakrotnościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | półtorakrotnością | półtorakrotnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półtorakrotnościobecna forma | półtorakrotnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półtorakrotnościobecna forma | półtorakrotnościobecna forma |
| WołajnikTy... | półtorakrotnościobecna forma | półtorakrotnościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półtorakrotności
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.