PÓŁUGÓR
Ziemia, która przez jedną część okresu wegetacyjnego pozostaje odłogiem, a w drugiej jego części jest użytkowana pod uprawę.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Ziemia, która przez jedną część okresu wegetacyjnego pozostaje odłogiem, a w drugiej jego części jest użytkowana pod uprawę.
póługoryForma rzeczownika „póługór”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | póługór | póługoryobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | póługorowi | póługorom |
| Biernikkogo? co? | póługór | póługoryobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | póługorem | póługorami |
| Miejscownikw kim? w czym? | póługorze | póługorach |
| Odchodnikod kogo? czego? | póługoru | póługorów |
| WołajnikTy... | póługorze | póługoryobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: póługory
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.