Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Stan, w którym otoczenie jest dopasowane do charakteru człowieka
Stan pełnego zadowolenia i radości, wynikający z sytuacji, w jakiej znajduje śę dana osoba.
To, co wywołuje taki stan; źródło pełnego zadowolenia.
Pomyślny splot okoliczności; zbieg zdarzeń, w wyniku którego dźieje śę coś dobrego lub ńe dochodzi do czegoś złego.
Powodzenie w przedśęwzięciach i sytuacjach życiowych; pomyślny los.
Brak opisu analizy.
SZCZĘŚCIEMForma rzeczownika „szczęście”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | szczęście | szczęścia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | szczęściu | szczęściom |
| Biernikkogo? co? | szczęście | szczęścia |
| Narzędnikkim? czym? | szczęściemobecna forma | szczęściami |
| Miejscownikw kim? w czym? | szczęściu | szczęściach |
| Odchodnikod kogo? czego? | szczęścia | szczęść |
| WołajnikTy... | szczęście | szczęścia |
Zobacz, w jakich słowach występuje: szczęściem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.