DECH
Powietrze wciągane do płuc i z nich wypuszczane podczas oddychania.
Czynność wciągania powietrza do płuc i wypuszczania go; oddychanie.
Książkowo: oddech, tchnienie.
Przenośnie: łagodny powiew, podmuch wiatru.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Powietrze wciągane do płuc i z nich wypuszczane podczas oddychania.
Czynność wciągania powietrza do płuc i wypuszczania go; oddychanie.
Książkowo: oddech, tchnienie.
Przenośnie: łagodny powiew, podmuch wiatru.
tchuForma rzeczownika „dech”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | dech | tchy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | tchowi | tchom |
| Biernikkogo? co? | dech | tchy |
| Narzędnikkim? czym? | tchem | tchami |
| Miejscownikw kim? w czym? | tchuobecna forma | tchach |
| Odchodnikod kogo? czego? | tchuobecna forma | tchów |
| WołajnikTy... | tchuobecna forma | tchy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: tchu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.