Występuje w 1 słowniku

uczcie

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma rzeczownika „uczta”, dajnik / miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Forma trybu rozkazującego czasownika „uczyć”, 2. osoba liczby mnogiej, aspekt niedokonany.

Strona dla tego słowa już istnieje, ale redakcja nie opublikowała jeszcze opracowania.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 95 różnych form należących do 2 słów głównych.

UCZYĆ

uczcieForma trybu rozkazującego czasownika „uczyć”, 2. osoba liczby mnogiej, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-ucz-uczmyuczcieobecna forma-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-uczże-uczmyżuczcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?uczyć
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiącucząc
Forma bezosobowazrobionouczono

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?uczącyuczącaucząceuczącyuczące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?uczącemuuczącejuczącemuuczącymuczącym
Biernikkogo? co?uczącegouczącyuczącąucząceuczącychuczące
Narzędnikkim? czym?uczącymuczącąuczącymuczącymiuczącymi
Miejscownikw kim? w czym?uczącymuczącejuczącymuczącychuczących
Odchodnikod kogo? czego?uczącegouczącejuczącegouczącychuczących
WołajnikTy...uczącyuczącaucząceuczącyuczące

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńeuczącyńeuczącańeucząceńeuczącyńeuczące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńeuczącemuńeuczącejńeuczącemuńeuczącymńeuczącym
Biernikkogo? co?ńeuczącegońeuczącyńeuczącąńeucząceńeuczącychńeuczące
Narzędnikkim? czym?ńeuczącymńeuczącąńeuczącymńeuczącymińeuczącymi
Miejscownikw kim? w czym?ńeuczącymńeuczącejńeuczącymńeuczącychńeuczących
Odchodnikod kogo? czego?ńeuczącegońeuczącejńeuczącegońeuczącychńeuczących
WołajnikTy...ńeuczącyńeuczącańeucząceńeuczącyńeuczące

Imiesłów bierny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?uczonyuczonauczoneuczeniuczone
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?uczonemuuczonejuczonemuuczonymuczonym
Biernikkogo? co?uczonegouczonyuczonąuczoneuczonychuczone
Narzędnikkim? czym?uczonymuczonąuczonymuczonymiuczonymi
Miejscownikw kim? w czym?uczonymuczonejuczonymuczonychuczonych
Odchodnikod kogo? czego?uczonegouczonejuczonegouczonychuczonych
WołajnikTy...uczonyuczonauczoneuczeniuczone

UCZTA

uczcieForma rzeczownika „uczta”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: uczcie

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.