KLĄTWIĆ
Dawniej: złorzeczyć komuś lub rzucać na kogoś klątwy; przeklinać.
Występuje w 1 słowniku
klątw
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 10 form tego słowa.
KLĄTWA
klątwForma rzeczownika „klątwa”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | klątwa | klątwy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | klątwie | klątwom |
| Biernikkogo? co? | klątwę | klątwy |
| Narzędnikkim? czym? | klątwą | klątwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | klątwie | klątwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | klątwy | klątwobecna forma |
| WołajnikTy... | klątwo | klątwy |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: klątw
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.