Występuje w 1 słowniku

klątwie

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

KLĄTWA

Kara religijna polegająca na oficjalnym wyłączeniu kogoś ze wspólnoty wierzących, zwłaszcza w Kościele katolickim; ekskomunika. Przykładem jest klątwa papieska nakładana na buntowniczego władcę.
Wypowiedzenie złych życzeń wobec kogoś lub zaklęcie mające sprowadzić na niego nieszczęście; także nadprzyrodzona śiła będąca skutkiem takich życzeń i długotrwale negatywnie wpływająca na czyjeś życie. Przykładem jest klątwa rzucona na cały ród. Może być rozumiana jako obciążenie w czyimś życiu i przyczyna nieszczęść; bywa też określana jako zaklęcie, którym czyni śę zło.
Dawniej: przeklinanie, czyli złorzeczenie i wykrzykiwanie złych słów.

Odmiana obejmuje 10 form tego słowa.

klątwieForma rzeczownika „klątwa”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Zobacz, w jakich słowach występuje: klątwie

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.