Logo ŹRÓDŁOSŁÓWŹRÓDŁOSŁÓW
Logo ŹRÓDŁOSŁÓW
Występuje w 1 słowniku

korzeni

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma rzeczownika „korzenie”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj ńjaki.

Forma rzeczownika „korzeń”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.

Forma osobowa czasownika „korzenić”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Forma gramatyczna hasła „korzyć”: ppas:pl:nom.voc:m1:imperf:aff.

Strona dla tego słowa już istnieje, ale redakcja nie opublikowała jeszcze opracowania.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 81 różnych form należących do 2 słów głównych.

KORZENIĆ

korzeniForma osobowa czasownika „korzenić”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-korzeń-korzeńmykorzeńcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-korzeńże-korzeńmyżkorzeńcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?korzenić
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiąckorzeniąc
Forma bezosobowazrobionokorzeniono

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?korzeniącykorzeniącakorzeniącekorzeniącykorzeniące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?korzeniącemukorzeniącejkorzeniącemukorzeniącymkorzeniącym
Biernikkogo? co?korzeniącegokorzeniącykorzeniącąkorzeniącekorzeniącychkorzeniące
Narzędnikkim? czym?korzeniącymkorzeniącąkorzeniącymkorzeniącymikorzeniącymi
Miejscownikw kim? w czym?korzeniącymkorzeniącejkorzeniącymkorzeniącychkorzeniących
Odchodnikod kogo? czego?korzeniącegokorzeniącejkorzeniącegokorzeniącychkorzeniących
WołajnikTy...korzeniącykorzeniącakorzeniącekorzeniącykorzeniące

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńekorzeniącyńekorzeniącańekorzeniąceńekorzeniącyńekorzeniące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńekorzeniącemuńekorzeniącejńekorzeniącemuńekorzeniącymńekorzeniącym
Biernikkogo? co?ńekorzeniącegońekorzeniącyńekorzeniącąńekorzeniąceńekorzeniącychńekorzeniące
Narzędnikkim? czym?ńekorzeniącymńekorzeniącąńekorzeniącymńekorzeniącymińekorzeniącymi
Miejscownikw kim? w czym?ńekorzeniącymńekorzeniącejńekorzeniącymńekorzeniącychńekorzeniących
Odchodnikod kogo? czego?ńekorzeniącegońekorzeniącejńekorzeniącegońekorzeniącychńekorzeniących
WołajnikTy...ńekorzeniącyńekorzeniącańekorzeniąceńekorzeniącyńekorzeniące

KORZENIE

korzeniForma rzeczownika „korzenie”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj ńjaki.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: korzeni

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

GOŚĆ
0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.