Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pochodzenie, rodowód lub początek czegoś, czyli to, skąd coś lub ktoś śę wywodzi; np. korzenie rodziny, korzenie cywilizacji.
Pochodzenie człowieka wyznaczane przez miejsce urodzenia, rodzinę, grupę społeczną, środowisko lub tradycję, w których dorastał; przykłady: korzenie rodzinne, śląskie korzenie.
korzenieForma rzeczownika „korzenie”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | - | korzenieobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | - | korzeniom |
| Biernikkogo? co? | - | korzenieobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | - | korzeniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | - | korzeniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | - | korzeni |
| WołajnikTy... | - | korzenieobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: korzenie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.