Logo ŹRÓDŁOSŁÓWŹRÓDŁOSŁÓW
Logo ŹRÓDŁOSŁÓW
Występuje w 1 słowniku

kuli

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma osobowa czasownika „kulić”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Forma rzeczownika „kul”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.

Forma rzeczownika „kula”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Forma rzeczownika „kula”, dajnik / miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Forma rzeczownika „kula”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.

Forma czasu przeszłego czasownika „kuć”, 3. osoba liczby mnogiej, rodzaj męski, aspekt niedokonany.

KULIĆ

  1. Pochylać, podkurczać lub przyciągać do śiebie jakąś część ciała, zwłaszcza plecy, głowę albo nogi, tak by stała śę bardziej zwarta lub mniej widoczna.

  2. Sprawiać, że pod wpływem jakiegoś czynnika coś śę szczelnie zwija i zamyka, zwykle liście albo kwiaty.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 115 różnych form należących do 3 słów głównych.

KUĆ

kuliForma czasu przeszłego czasownika „kuć”, 3. osoba liczby mnogiej, rodzaj męski, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-kuj-kujmykujcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-kujże-kujmyżkujcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?kuć
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiąckując
Forma bezosobowazrobionokuto

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?kującykującakującekującykujące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?kującemukującejkującemukującymkującym
Biernikkogo? co?kującegokującykującąkującekującychkujące
Narzędnikkim? czym?kującymkującąkującymkującymikującymi
Miejscownikw kim? w czym?kującymkującejkującymkującychkujących
Odchodnikod kogo? czego?kującegokującejkującegokującychkujących
WołajnikTy...kującykującakującekującykujące

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńekującyńekującańekująceńekującyńekujące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńekującemuńekującejńekującemuńekującymńekującym
Biernikkogo? co?ńekującegońekującyńekującąńekująceńekującychńekujące
Narzędnikkim? czym?ńekującymńekującąńekującymńekującymińekującymi
Miejscownikw kim? w czym?ńekującymńekującejńekującymńekującychńekujących
Odchodnikod kogo? czego?ńekującegońekującejńekującegońekującychńekujących
WołajnikTy...ńekującyńekującańekująceńekującyńekujące

Imiesłów bierny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?kutykutakutekucikute
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?kutemukutejkutemukutymkutym
Biernikkogo? co?kutegokutykutąkutekutychkute
Narzędnikkim? czym?kutymkutąkutymkutymikutymi
Miejscownikw kim? w czym?kutymkutejkutymkutychkutych
Odchodnikod kogo? czego?kutegokutejkutegokutychkutych
WołajnikTy...kutykutakutekucikute

Imiesłów bierny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńekutyńekutańekuteńekucińekute
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńekutemuńekutejńekutemuńekutymńekutym
Biernikkogo? co?ńekutegońekutyńekutąńekuteńekutychńekute
Narzędnikkim? czym?ńekutymńekutąńekutymńekutymińekutymi
Miejscownikw kim? w czym?ńekutymńekutejńekutymńekutychńekutych
Odchodnikod kogo? czego?ńekutegońekutejńekutegońekutychńekutych
WołajnikTy...ńekutyńekutańekuteńekucińekute

KUL

kuliForma rzeczownika „KUL”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.

KULA

kuliForma rzeczownika „Kula”, dajnik / miejscownik / odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

kuliForma rzeczownika „Kula”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: kuli

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

GOŚĆ
0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.