KUĆ
Nadawać kształt przedmiotowi z metalu przez wielokrotne uderzanie młotem lub innym narzędziem, często na gorąco; także obrabiać w ten sposób metal. Kowal kuje podkowę.
Rozkruszać twardy materiał, drążąc go lub nadając mu kształt uderzeniami narzędzia; także wykuwać coś w kamieniu. Robotnicy kują ścianę kilofem.
Przybijać koniowi podkowy do kopyt. Kowal kuje konie.
Uczyć śę intensywnie i z wysiłkiem, zwykle na pamięć i bezrefleksyjnie; potocznie: zakuwać. Kuć materiał do egzaminu.
Stukać miarowo, uderzać dziobem w pień drzewa; o dzięciole. Dzięcioł kuje w pień.
Ozdabiać lub wyposażać coś w metalowe okucia; okuwać.
Przenośnie: pracować nad czymś, kształtować, urabiać lub przygotowywać coś z wysiłkiem.
Przestarzale, przenośnie: knuć, planować.
Przestarzale: okuwać, zakuwać w coś lub czymś; także przykuwać do czegoś.
Przestarzale: stukać, uderzać, kołatać.
Dawne zdrobnienie od kuczer.

GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.