KUSY
Taki, który jest zbyt krótki, zwykle wyraźnie odsłaniający dużą część ciała; dotyczy zwłaszcza ubrania.
W wierzeniach ludowych: diabeł.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który jest zbyt krótki, zwykle wyraźnie odsłaniający dużą część ciała; dotyczy zwłaszcza ubrania.
W wierzeniach ludowych: diabeł.
kuseForma przymiotnika „kusy”, biernik, liczby mnogiej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Kusy | Kusaniekusa | kuseobecna forma | kusiniekusi | kuseobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kusemuniekusemu | kusejniekusej | kusemuniekusemu | kusymniekusym | kusymniekusym |
| Biernikkogo? co? | Kusykusegoniekusegoniekusy | Kusąniekusą | kuseobecna forma | kusychniekusych | kuseobecna formaniekuse |
| Narzędnikkim? czym? | kusym | Kusą | kusym | kusyminiekusymi | kusyminiekusymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | kusym | kusej | kusym | kusych | kusych |
| Odchodnikod kogo? czego? | kusego | kusej | kusego | kusych | kusych |
| WołajnikTy... | Kusy | Kusaniekusa | kuseobecna forma | kusiniekusi | kuseobecna forma |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Kusy | Kusykusi |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kusemu | kusym |
| Biernikkogo? co? | kusego | Kusykusych |
| Narzędnikkim? czym? | kusym | kusymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | kusym | kusych |
| Odchodnikod kogo? czego? | kusego | kusych |
| WołajnikTy... | KusyKuso | Kusykusi |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Przysłówekjak? | niekuso |
Zobacz, w jakich słowach występuje: kuse
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.