KUSY
Taki, który jest zbyt krótki, zwykle wyraźnie odsłaniający dużą część ciała; dotyczy zwłaszcza ubrania.
W wierzeniach ludowych: diabeł.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który jest zbyt krótki, zwykle wyraźnie odsłaniający dużą część ciała; dotyczy zwłaszcza ubrania.
W wierzeniach ludowych: diabeł.
kusyForma przymiotnika „kusy”, mianownik / wołajnik / biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
kusyForma rzeczownika „kusy”, mianownik i wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
kusyForma rzeczownika „kusy”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj ńjaki.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Kusyobecna forma | Kusaniekusa | kuse | kusiniekusi | kuse |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kusemuniekusemu | kusejniekusej | kusemuniekusemu | kusymniekusym | kusymniekusym |
| Biernikkogo? co? | Kusyobecna formakusegoniekusegoniekusy | Kusąniekusą | kuse | kusychniekusych | kuseniekuse |
| Narzędnikkim? czym? | kusym | Kusą | kusym | kusyminiekusymi | kusyminiekusymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | kusym | kusej | kusym | kusych | kusych |
| Odchodnikod kogo? czego? | kusego | kusej | kusego | kusych | kusych |
| WołajnikTy... | Kusyobecna forma | Kusaniekusa | kuse | kusiniekusi | kuse |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Kusyobecna forma | Kusyobecna formakusi |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kusemu | kusym |
| Biernikkogo? co? | kusego | Kusyobecna formakusych |
| Narzędnikkim? czym? | kusym | kusymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | kusym | kusych |
| Odchodnikod kogo? czego? | kusego | kusych |
| WołajnikTy... | Kusyobecna formaKuso | Kusyobecna formakusi |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Przysłówekjak? | niekuso |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | kuse |
kusyForma rzeczownika „Kusa”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
kusyForma rzeczownika „Kusa”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
kusyForma rzeczownika „Kusa”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | KusaKusa | KusowieKusyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | KusieKusie | KusomKusom |
| Biernikkogo? co? | KusąKusęKusę | KusówKusyobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | KusąKusą | KusamiKusami |
| Miejscownikw kim? w czym? | KusieKusie | KusachKusach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Kusyobecna formaKusyobecna forma | Kusów |
| WołajnikTy... | KusaKusoKuso | KusowieKusyobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: kusy
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.