PSOTNICA
Kobieta lub dziewczyna, która lubi płatać psoty, psikusy i żarty, czasem ńechcący powodując szkodę lub przykrość.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Kobieta lub dziewczyna, która lubi płatać psoty, psikusy i żarty, czasem ńechcący powodując szkodę lub przykrość.
psotnicyForma rzeczownika „psotnica”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | psotnica | psotnice |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psotnicyobecna forma | psotnicom |
| Biernikkogo? co? | psotnicę | psotnice |
| Narzędnikkim? czym? | psotnicą | psotnicami |
| Miejscownikw kim? w czym? | psotnicyobecna forma | psotnicach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psotnicyobecna forma | psotnic |
| WołajnikTy... | psotnico | psotnice |
psotnicyForma rzeczownika „psotnik”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | psotnikpsotnik | psotnicyobecna formapsotniki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psotnikowipsotnikowi | psotnikompsotnikom |
| Biernikkogo? co? | psotnikapsotnika | psotnikipsotników |
| Narzędnikkim? czym? | psotnikiempsotnikiem | psotnikamipsotnikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | psotnikupsotniku | psotnikachpsotnikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psotnikapsotnika | psotnikówpsotników |
| WołajnikTy... | psotnikupsotniku | psotnicyobecna formapsotniki |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | psotniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: psotnicy
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.