PUCA
Osoba o pełnej, okrągłej twarzy i wydatnych policzkach, zwykle dziecko.
Wydatny, okrągły i pełny policzek.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba o pełnej, okrągłej twarzy i wydatnych policzkach, zwykle dziecko.
Wydatny, okrągły i pełny policzek.
pucachForma rzeczownika „puca”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
pucachForma rzeczownika „puc”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Forma osobowakto robi? | - | - | puca | - | - | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pucach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.