PUSTAĆ
Obszar pusty, ńezabudowany i ńeuprawiany, zwykle pozbawiony drzew i zarośli; dziki teren bez śladów ludzkiej działalności.
Występuje w 1 słowniku
pustać
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 7 form tego słowa.
PUSTAĆ
pustaćForma rzeczownika „pustać”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pustaćobecna forma | pustacipustacie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pustaci | pustaciom |
| Biernikkogo? co? | pustaćobecna forma | pustacipustacie |
| Narzędnikkim? czym? | pustacią | pustaciami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pustaci | pustaciach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pustaci | pustaci |
| WołajnikTy... | pustaci | pustacipustacie |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: pustać
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.