PUTTO
Motyw dekoracyjny w malarstwie i rzeźbie przedstawiający nagie, pulchne dziecko, najczęściej chłopca, ńekiedy ze skrzydłami; w sztuce renesansu, baroku i rokoka utożsamiany z amorkiem.
Występuje w 1 słowniku
putta
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 11 form tego słowa.
PUTTO
puttaForma rzeczownika „putto”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | puttoputto | puttaobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | puttowiputtu | puttomputtom |
| Biernikkogo? co? | puttoputtaobecna forma | puttaobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | puttemputtem | puttamiputtami |
| Miejscownikw kim? w czym? | putcieputcie | puttachputtach |
| Odchodnikod kogo? czego? | puttaobecna formaputtaobecna forma | puttputtów |
| WołajnikTy... | puttoputto | puttaobecna forma |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: putta
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.