PÓŁJAWNOŚĆ
Cecha tego, co półjawne lub tego, kto jest półjawny — częściowo jawny, częściowo ukryty.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co półjawne lub tego, kto jest półjawny — częściowo jawny, częściowo ukryty.
półjawnościForma rzeczownika „półjawność”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półjawność | półjawnościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półjawnościobecna forma | półjawnościom |
| Biernikkogo? co? | półjawność | półjawnościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | półjawnością | półjawnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półjawnościobecna forma | półjawnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półjawnościobecna forma | półjawnościobecna forma |
| WołajnikTy... | półjawnościobecna forma | półjawnościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półjawności
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.