PÓŁJAWNOŚĆ
Cecha tego, co półjawne lub tego, kto jest półjawny — częściowo jawny, częściowo ukryty.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co półjawne lub tego, kto jest półjawny — częściowo jawny, częściowo ukryty.
półjawnośćForma rzeczownika „półjawność”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półjawnośćobecna forma | półjawności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półjawności | półjawnościom |
| Biernikkogo? co? | półjawnośćobecna forma | półjawności |
| Narzędnikkim? czym? | półjawnością | półjawnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półjawności | półjawnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półjawności | półjawności |
| WołajnikTy... | półjawności | półjawności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półjawność
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.