Występuje w 1 słowniku

runę

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma rzeczownika „runa”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Forma osobowa czasownika „runąć”, 1. osoba liczby pojedynczej, aspekt dokonany.

Strona dla tego słowa już istnieje, ale redakcja nie opublikowała jeszcze opracowania.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 64 różnych form należących do 2 słów głównych.

RUNĄĆ

runęForma osobowa czasownika „runąć”, 1. osoba liczby pojedynczej, aspekt dokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-ruń-ruńmyruńcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-ruńże-ruńmyżruńcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?runąć
Imiesłów przysłówkowy uprzednizrobiwszyrunąwszy
Forma bezosobowazrobionorunięto

RUNA

runęForma rzeczownika „runa”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: runę

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.